โรคเหี่ยวจากแบคทีเรียของมะเขือเทศและพริก - ICPLADDA

โรคเหี่ยวจากแบคทีเรียของมะเขือเทศและพริก

305 จำนวนผู้เข้าชม

ลักษณะอาการโรคเหี่ยวพริก
สาเหตุโรค
   เชื้อแบคทีเรีย Ralstonia solanacearum
ลักษณะอาการของโรค
   เป็นโรคที่ระบาดมากในพืชวงศ์มะเขือเทศและขิง ทำให้ต้นพืชมีอาการเหี่ยวใบลู่ลงมาคล้ายอาการขาดน้ำทั้งต้นทั้งที่ใบยังมีสีเขียว  ช่วงแรกอาการเหี่ยวจะเกิดในช่วงกลางวันและต้นฟื้นเป็นปกติในช่วงกลางคืน แต่ต่อมาจะเหี่ยวอย่างถาวรและทำให้ต้นตายภายในไม่กี่วันหลังจากเริ่มแสดงอาการ  เมื่อนำต้นที่มีอาการเหี่ยวมาตัดตามขวางจะมีของเหลวสีขาวขุ่น (bacterial ooze) ซึ่งเป็นเชื้อแบคทีเรียไหลออกมาจากรอยตัด
โรคเหี่ยวของมะเขือเทศที่เกิดจากแบคทีเรี-02
การแพร่ระบาด
   เชื้ออาศัยอยู่ดินได้นานหลายปี และสามารถติดไปกับส่วนขยายพันธุ์พืชต่างๆ โดยเฉพาะส่วนขยายพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ เช่น ท่อนพันธุ์ หัว แง่ง หรือ หน่อ เป็นต้น  เชื้อจะแพร่กระจายได้ดีโดยน้ำฝนหรือระบบให้น้ำ เข้าทำลายพืชได้ดีผ่านทางบาดแผลบริเวณระบบราก พบมีความสัมพันธ์กับการระบาดของไส้เดือนฝอยรากปม (root knot nematode) ซึ่งเข้าทำลายให้รากมีอาการปุ่มปม โดยเมื่อไส้เดือนฝอยรากปมจะทำให้รากพืชเกิดบาดแผลส่งผลให้ง่ายต่อการเข้าทำลายของเชื้อ R. Solanacearum และทำให้พืชเป็นโรคเหี่ยวตามมา
โรคเหี่ยวพริก มะเขือเทศ
การจัดการโรค
   ไถพลิกกลับดินตากแดดหลายๆ ครั้งเพื่อป้องกันการสะสมของเชื้อในดิน เตรียมดินให้มีการระบายน้ำได้ดี  ทำการอบดินฆ่าเชื้อด้วยการใช้ยูเรียกับปูนขาว อัตรา 80 กก. : 800 กก. ต่อไร่  หรือ การใช้พืชตระกูลกะหล่ำในการอบดินในอัตรา 5%ต่อน้ำหนักดิน การกำจัดแมลงศัตรูพืชและไส้เดือนฝอยรากปมในแปลงปลูก  ซึ่งจะเป็นตัวการทำให้รากพืชเกิดบาดแผล ในแปลงที่เคยมีโรคระบาดมากไม่ควรปลูกซ้ำในพื้นที่เดิม  ควรเลี่ยงไปปลูกพืชวงศ์อื่นที่ไม่ใช่พืชอาศัยระยะหนึ่งก่อนพร้อมกับไถพลิกกลับดินตากแดดบ่อยๆ ในช่วงที่ว่างเว้นจากการปลูกพืช
ภาพอาการโรคเหี่ยว
””
  •  
  •  
  •  
  •  
  •